vergelijking is aesthetiek

Vergelijking topporselein met een topschilderij
column nr. 306 dd. 31 januari 2014

Zelden gebeurt het dat de aankoop van een boek teleurstelt. Vanaf 2000 ben je steeds op zoek naar boeken die je iets meegeven, die een standpunt kunnen wijzigen of die je wijzer maken en een beter inzicht verschaffen in werken van kunstenaars. Zo zag je op TV dat Han van Meegeren de grote kunsthistoricus Bredius om de tuin leidde met zijn Emmausgangers en ook hoe kunstroof tot doel heeft om met de gestolen kunst deals te sluiten in de criminele circuits. Let wel, de kunsthistoricus/kunstcriticus Bredius was een van de eersten die een inventarisatie maakte van alle Rembrandt werken. Zijn naam is verbonden aan een museum in Den Haag. Ook hoe een schilderij van Frans Hals twee keer werd gestolen en de laatste keer door een undercover agent van het ministerie van justitie werd teruggekocht. Dit soort zaken spelen al eeuwen in de kunstwereld. In dat kader zou het voor het Westfries Museum in Hoorn prachtig zijn als Vrouw wereld  (1622) van Jacob Waben ooit nog een keer uit de criminele handen wordt teruggekocht. Maar daar gaat deze column niet over. Het boek dat mij inspireerde tot deze column draagt de titel Kijken 2 van Rudi Fuchs, een kunsthistoricus die niet alleen veel kennis bezit maar in woord en beeld de kunst dichter bij de kijkers kan brengen. In column 304 besprak ik een vergelijking welke hij maakte tussen de schilder Verspronck en de Belgische fotograaf Luc Tuijnmans. In Kijken 2 werd nu gekozen van een even interessante vergelijking tussen een porseleinen voorwerp Ara im Meissenporzelan ( 1731) van Johann Kirchner ( 1706-1732) uit het Rijksmuseum en het prachtige bloemenstilleven van Jan van Huysum stilleven met bloemen en vruchten ( 1721).Eerlijk gezegd als je de naam Kirchner leest, denk je onwillekeurig aan Ernst Ludwig Kirchner de expressionist ( 1880-1938 zelfmoord). Het werk van deze Kirchner was door het naziregime entartet verklaard. Na enig speurwerk bleek deze Kirchner een totaal andere kunstenaar te zijn. Johann Gottlob Kirchner ( 1706-1738) Dresden-Berlijn, was beeldhouwer en Modellmeister in de Koninklijke porseleinfabriek Meissen in Dresden. Door de hobby van mijn vrouw hebben we veel landen bezocht en overal prachtige porseleinen poppen kunnen bewonderen. Het moge duidelijk zijn, dat het beste porselein uit de Duitse fabrieken komt. Het porselein maken berust daar op een eeuwenoude traditie. Waarom, denkt u, heeft Fuchs nu een prachtige porseleinen ara ( papagaai) naast een stilleven van Jan van Huysum gezet ? Naar mijn mening om het coloriet. In de gouden eeuw werden al heel veel bloemstillevens gemaakt en dat gebeurt nog altijd en er is nog altijd handel in. Fuchs becommentarieert als volgt :het kunstige ding is gemodelleerd naar Japanse voorbeelden van zulke grote levensgrote keramische vogels uit het eind van de zeventiende eeuw. Papagaaien waren zeldzaam omdat ze van ver en exotisch waren en daarom duur. Naar mijn mening heeft Fuchs deze kunstwerken naast elkaar gezet vanwege het felle coloriet. Het blauw op zijn kop roodgeel bij de staart en op het rotsblok zie je roodbruin, groen, turkoois , geel, paars en blauw. Bij het schilderij van Van Huysum : donkerrood, geel, lichtgeel, donker/lichtgroen, grijs met hooglicht bij de druiven etc. Beide kunstwerken zijn oogstrelend. Als saillant detail valt hier nog te vermelden dat in 2011 de ( Indianische Rabe) de ara dus een beschadiging opliep in het Rijksmuseum. De restauratie nam ongeveer drie maanden in beslag. Porselein restaureren is een boeiend vak. Uit de hoek van de porseleinen poppen zijn er maar enkele restaurateurs die dat fraaie werk weer in oude glorie kunnen herstellen.
Van de schoonheid en de troost, zo heette eens een serie op de Nederlandse TV. Weet u dat nog? Kunt u genieten van een mooi schilderij, van kunst ? Ook als je niet meteen de bedoeling van de kunstenaar ervaart ? Juist dan is het interessant om er achter te komen wat de kunstenaar wil uitdrukken!!
Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, essays, etc  j.j.jong@quicknet.nl
drs jjj, artes admirans

Kerken en multifunctionaliteit

Functies van kerken veelzijdig
Column nr. 305 dd. 21-01-2014

Natuurlijk zijn niet de gegevens van alle kerken in Nederland bekend, maar wat hier geschreven wordt betreft de kerken met name in West-Friesland. Zowel protestantse als katholieke kerken, destijds gebouwd voor de dominees en de pastoors om daar de erediensten te houden in woord en viering, hebben de laatste decennia een culturele functie erbij gekregen in de vorm van exposities en concerten en voordrachten. Een gebeurtenis rond het groene kerkje van Lambertschaag in de buurt van Hoorn wordt u niet onthouden. Frans van Diepen zaliger, een vakman op het gebied van restauratietechnieken, had zich het lot van dit prachtige dorpskerkje aangetrokken, dat in een deplorabele staat verkeerde. Gaten in het dak etc. en ook binnen was er jaren geen onderhoud gepleegd en het kerkje scheen de sloop tegemoet te gaan. Koppen bij elkaar, een culturele stichting gevormd en tal van activiteiten als voordrachten, concerten etc. gaven het lieftallige kerkje een nieuw leven en een nieuwe kans. Frans ging alle dagen naar het kerkje om te zorgen dat de klok bleef lopen. Daartoe diende hij een slinger te bedienen. Hij was er koster en deed alles voor het gebouwtje, totdat hij schilders die daar schilderwerk deden, verzocht om enige leien op het dak goed te leggen. Daar hadden zij buiten hun taak van schilderen geen zin in en Frans klom zelf op het dak, maar had niet gezien dat de rollager verplaatst was en hij viel van het dak, overleefde het niet en zijn uitvaart vond plaats in het kerkje, waar de voorganger Frans vergeleek met de grote Franciscus van Assisi, die zich als opdracht had gesteld de vergane glorie van de Portiuncula kerk te herstellen. De vergelijking was treffend. Frans ligt bij zijn kerkje begraven. Zo kan je vele plaatsen noemen waar kerken culturele functies hebben gekregen zoals Hensbroek, Valkoog, Haringhuizen, Kolhorn, Eenigenburg, Aartswoud, Obdam, Winkel. Allemaal protestantse kerk( jes) die op deze wijze voor het nageslacht zijn behouden. Een vreemde eend in de bijt is de katholieke Martinuskerk van 't Veld, waar al vijf en twintig jaar exposities worden gehouden. Een platform voor aanstormend talent. Vooraanstaande kunstenaars hebben daar geëxposeerd en nu is er een expositie te zien van beeldhouwwerk van de groep van Arno en Miriam Heijligenberg uit Schagerbrug. Een bezoekje aan de kerk welke voor deze expositie open is elke zondag van 11.00 tot 13.00 uur is aan te bevelen. Zowel figuratieve figuren en plastisch esthetische werken treft u eraan. Een op een ( materiaal van Keniaanse steen) van Peter van der Wiel laat u genieten van wat mensen creatief vermogen en dat is veel als je alle exposanten hebt bewonderd. Evenzo een werk van Marianne Meijering is een knappe prestatie te noemen. Het is gemaakt van wit gekookte albast en kreeg de naam Two faces. Een opgestelde spiegel zorgt ervoor dat u de achterkant van het werk ook kunt bewonderen. Op een grote sokkel vindt u een werk van Anja Buter onder de naam lastig portret. Wat te denken van een werk als Bird, gemaakt van roze speksteen van de hand van Piet Mink. Alle werken hier de revue te laten passeren, voert te ver, maar genieten zult u zeker en de kerk is vrij toegankelijk. Wat wil je nog meer.!
Geniet, leef, tel je zegeningen en vindt een weg in onze steeds verhardende maatschappij, want de tijd van de sociale cohesie lijkt voorbij, nu het 3% begrotingstekort zaligmakend is en niet meer de achterstandspositie van duizenden burgers. De welvaartsstaat anno 2014 !!!! Kunstboeken, lezingen, rondleidingen essays, etc j.j.jong@quicknet.nl
drs jjj, artes admirans

Het duiden van de voorstelling

De fraaie combinaties van Rudi Fuchs in kijken 2
Columnr 304 dd. 13 januari 2014

Natuurlijk heeft het niets met deze column te maken, maar een foto in een ochtendblad met mensen in onderbroek in metro als nieuwe rage is wanstaltelijk. Ben niet preuts, niet verzuurd en kan een foto met naakte mensen op fietsen meer waarderen als dat belachelijke gedoe om onfatsoenlijk in je onderbroek in de metro te gaan zitten. Dat is westerse decadentie en gaat in tegen alle normen van fatsoen en gaat tegen alle normen en waarden in. Als je wilt uitdagen, zijn er voldoende mogelijkheden in de daartoe bestemde etablissementen als cafés, dancings, nachtclubs, etc.etc.
Dit is een statement en bedoeld als afkeuring. Dit is ook geen humor, maar vervelend wangedrag dat naar mijn mening niet past in de westerse maatschappij.
Rudi Fuchs, voormalig directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam, schrijft van tijd tot tijd boeken en in een van zijn boeken maakt hij vergelijkingen tussen willekeurige kunstschilders. In zijn laatste boek Kijken 2, behandelt hij tal van schilders en soms geeft hij interessante uiteenzettingen over bepaalde schilders zoals over Miro, Birza, Potter, Beuys, SolLeWit en laat zien, dat hij een groot connaisseur is. Om dat te worden is niet alleen kennis van belang, maar voortdurende studie en altijd scherp blijven kijken en ervan doordrongen zijn dat je -hoe groot ook je ervaring als kunstkenner- er altijd weer werken opduiken, die om nadere studie vragen en waar interessante aspecten soms zijn te ontdekken. In Kijken 2 staat een dubbel portret van twee totaal verschillende kunstschilders en wellicht daarom naast elkaar gezet. De afbeeldingen vindt U hieronder en het gaat om de portretten van Johannes Verspronck Portret van een meisje in het blauw uit 1641  en een geschilderd portret van prinses Beatrix van Luc Tuynmans onder de titel H.M 2012. Is dat dan appels met peren vergelijken. Nee. Beide portretten stralen voornaamheid en stijl uit. Het meisje in blauw is geen prinses, maar wel een meisje uit de gegoede stand getuige haar prachtig vallende jurk, de veer die zij in haar handen heeft en als tegenligster een staatsieportret van de Antwerpse schilder Tuynmans, dat volgens Fuchs via een foto is geschilderd en dat zal best zo zijn. Citaat : de foto van de koningin was in wezen een abstract beeld geworden dat je kon schilderen alsof het een stilleven is. Vorm en ruimtelijke omgeving lagen vast. Natuurlijk spelen die een rol in de ijle statigheid van het portret. Zij staat in de Oranjezaal ( Huis ten Bosch te Den Haag). Op de achtergrond is ( vaag )een stuk van het grootste schilderwerk daar, De triomf van Frederik Hendrik 1852. Daar hadden ze de beroemde Jacob Jordaens voor besteld ( Net als Tuynmans uit Antwerpen), die met zijn wendbare, retorische stijl het meest geëigend was. Dan volgt een beschrijving van het gehele schilderij en dan vervolgt Fuchs : Behalve de achtergrond is ook het patroon van lijnen en planken van de parketvloer bepalend voor de sfeer. Het is hier ook een ingehouden spektakel van discrete schilderkunst, In de ruimte staat de koningin opgesteld in een eenvoudig geplooid, roze gewaad enz. enz.
Mij intrigeert me of de voormalige koningin dit portret kent, want het is niet in opdracht van het kabinet van de koningin gemaakt. Overigens weet ik niet waar het schilderij hangt, dat moet nog even uitgezocht worden. Is de samenhang van beide portretten nu te rechtvaardigen? Het zijn geen pendanten, maar de samenhang heeft Fuchs gezocht in de stijl en voornaamheid van de afbeeldingen. Ja, die vergelijking namelijk verstrekt de kracht van beide portretten. Het portret van Verspronck heeft al een enorme zeggingskracht, maar het portret van Tuynmans krijgt door de vergelijking een boost en krijgt als het ware een sterkere facelift door het naast een sterke portrettist te zetten en dat beoogde Fuchs uiteraard.
Geniet van de kunst, breng evenwicht in je leven. Naast alle plichtplegingen, zorgen om het bestaan, blijf positief en beteken wat voor je omgeving, voor je naasten, voor de maatschappij. Geniet van kunst, van filmkunst van een goed toneelstuk, van een mooi boek, van een goede TV documentaire of een spannende sportwedstrijd. Het leven is om geleefd te worden en niet om te somberen. Tegenslag is er om er sterker uit te komen.
Kunstboeken, lezingen, essays, rondleidingen, adviezen etc. j.j.jong@quicknet.nl
drs jjj, artes admirans

Kunst en landkaarten

VU bibliotheek beroemd om cartografie

columnr nr 303 dd 28 december 2013

Aan het einde van de jaarwende is het toch nog moeilijk om even nog wat kronkels aan het scherm toe te vertrouwen. Als de technische apparatuur, printer etc. dan ook nog eens onwillig is, gaat het weer enkele uren kosten om alles weer aan de praat te krijgen. Ik ben er vast van overtuigd dat veel pc gebruikers bij het minste geringste ongerief een deskundige laten voorrijden, die vervolgens met veel geduld alles weer in werking kan stellen.
De cartografieafdeling van de VU is in wetenschappelijke kringen befaamd en vermaard. Tijdens de propedeuse in 2002 dienden we een werkstuk te maken van een stuk belangrijke architectuur in Amsterdam. De keuze viel op een Amsterdams grachtenpand aan de Heerengracht 412, in gebruik bij ICT bedrijf Lost Boys. Verhaal verkort: op de afdeling cartografie werd een fraai stratenplan rond dit pand aan de Heerengracht aangetroffen dat als inzichtelijke bijlage bij het werkstuk werd gevoegd. Docente van Hellemondt had ons gevraagd om afmetingen te schatten van voorzijde/hoogte etc. van het pand en  was wel verbaasd dat alle maten zo nauwkeurig in het essay stonden. De bouwkundige van het pand had die naar mij gefaxt en dat heb ik haar later wel nog wel verteld. Bij het verzamelen van de gegevens mocht ik van de bewoners ook de achterzijde van het pand bewonderen, maar veel interessanter was dat er een prachtig koetshuis achter lag, waar enige foto's van geschoten werden. Tot zover het cartografisch  gedeelte van mijn essay.
 Het laatste nummer van Kunstlicht nr 4 van de jaargang 34, heeft degelijke essays als inhoud als het gaat om de relatie cartografie en kunst. Een van de afbeeldingen uit dit nummer treft U hieronder : een cartografische voorstelling van de metro in Parijs uit 1900. Ook zijn er kaarten bijgevoegd van Palestina en een schets van het stadspark de Hout in Haarlem, waar je een globale indruk krijgt hoe men destijds dat zeer bekende park wilde aanleggen, inclusief de wandelpaden. Henk  van Houtum schrijft in zijn voorwoord van zijn artikel waarin hij een verband wil leggen tussen cartografie en kunst;  Een kaart is nooit neutraal, De positivistische cartografie heeft ons de ogen doen sluiten voor het feit dat elke kaart een politieke werkelijkheid verbeeldt en zelfs versterkt. Als de cartografie terug moet terugkeren naar de kunst, naar de subjectiviteit en bovenal naar de mens, dan wijst niet Atlas, maar Hermes ons de weg.
Atlas en Hermes staan voor beelden uit de Griekse oudheid. Het is duidelijk ; immers er bestaan prachtige atlassen, rijk geïllustreerd en al mag je er vanuit gaan dat cartografisch alles klopt, het oog geniet van alles erom heen. Daarom hier ook een afbeelding van een atlas in zakformaat, rond de jaren 1950, antiquarisch voor 45 euro te koop, bij deze VU student voor 20 euro met verzendkosten. Cartografen sla je slag. Geniet van het aanbod.
En verder: geniet van wat het leven biedt en kijk uit bij het afsteken van vuurwerk. Veel prachtige kerstconcerten heeft u her en der kunnen beluisteren. Een streling voor onze gehoororganen. Wat 2014 ons gaat bieden, we wachten het af.
Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties j.j.jong@quicknet.nl
drs jjj. artes admiran

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

 

 

 

 

Cor de Haan 1939-2013

Talentvolle Heerhugowaards kunstschilder Cor de Haan 1939-2013

column nr 302
Vorig jaar 2012 had ik regelmatig contact met Cor omdat hij een van de honderd schilders was die in het uit te geven boek vijf eeuwen schilderkunst in West-Friesland een plaats zou krijgen. Enige jaren terug toen in Slot Schagen een lezing werd gegeven over de Joodse kunst bij Jozef Israëls, was Cor een van de toehoorders. De eerste ontmoeting met Cor de Haan was op een kunstmarkt in Opmeer, waar hij zijn aquarellen liet zien. Een van de moeilijkste technieken in de kunst. Moest vaststellen dat hij deze techniek buitengewoon goed beheerste. Wij bleven contact houden en hij ontving een uitnodiging om een plek te krijgen in mijn nog steeds niet uitgegeven boek. Hij mailde mij destijds wat gegevens die hier voor een gedeelte zijn te lezen. "Tijdens studie en werk in het bedrijfsleven bezocht hij evenwel veel musea en tentoonstellingen in binnen-en buitenland. Ook dook hij in de kunstgeschiedenis.  In de jaren negentig kwam zijn sluimerend talent naar boven. Dit zette hem aan tot het maken van schilderijen in olieverf, acryl en gemengde technieken waarbij transparantie kenmerkend is. Hij sloot zijn aan bij enkele kunstenaarsverenigingen en werd gevraagd om te exposeren.
Dan een persoonlijke ontboezeming : ' Als je in je atelier zit  ben je gewoon een tijdje van de wereld. En het blijft fascinerend als je ontdekt dat er al werkende zo maar iets onder je handen ontstaat. Al dan niet na een interne worsteling'
Cor de Haan won een schilderwedstrijd bij het vakblad ATELIER en WINDSOR & NEWTON. Hij exposeerde verder in de Grote Kerk te Alkmaar en in kasteel Marquette en ook een enkele keer in een atelier in Friesland. Het liefst, zo schreef hij, ontving hij belangstellende thuis en kon dan enthousiast over zijn werk vertellen. Van diverse van zijn schilderijen zijn vorig jaar nog extra foto's gemaakt omdat de kwaliteit van de scans onvoldoende was op het moment dat de uitgever besloot het boek in A4 formaat te gaan uitgeven.
Nergens in de pers is bericht van het overlijden van deze talentvolle kunstschilder. De familie zal het wellicht niet gewild hebben, maar dan maak ik het met deze column een klein beetje goed, omdat Cor de Haan dat verdient. Wellicht niet het grote talent om ervan te kunnen leven, maar op latere leeftijd toen hij meer vrijgesteld was, heeft hij veel kunnen inhalen. Hij schilderde traditioneel en dat realisme is in de loop der jaren weer herontdekt ook onder meer door hem. De tijd van experimenteren en avantgardistisch schilderen lijkt passe, maar altijd zijn het juist de kunstenaars die in hun ontwikkeling nieuwe wegen willen vinden en dat zal bij Cor de Haan niet anders geweest zijn.
Cor de Haan bedankt voor je talent. Je plaats nr 79 in het uit te geven boek heb je volledig waar gemaakt. Hieronder een impressie van een van zijn werken.
Geniet van al het moois dat kunstenaars ons schenken. De komende feestdagen geven veel huiselijke gezelligheid en de kerststal vertelt on een eeuwenoud geheim, dat ieder jaar weer opnieuw beleefd wordt. Kunstboeken, lezingen, essays, rondleidingen etc. j.j.jong@quicknet.nl

Wat hebben oorlog en kunst met elkaar?

De Guernica van Picasso

column nr 301

Kunstgeschiedenis studeren is niet alleen maar kennis maken met de esthetica, maar evenzeer het spoor van de geschiedenis volgen. Historiestukken laten ons veldslagen zien en vredesverdragen, maar weinig kunstenaars zullen zich geroepen voelen de oorlog vast te leggen in beelden. Het beroemde schilderij van de Guernica uit 1937 geeft in bovengenoemd beeld de grote wanhoop van een oorlog weer. machtsstrijd tussen naties en landen en staatshoofden worden in onze moderne tijd meer aan tafel uitgevochten via ambassadeurs dan in vroeger tijden met een leger te velde trekken. Ook dat is wel een stuk economie. Voor de goede orde :oorlogen bestaan.Ook al is het de grootste absurditeit en persoonlijk diende ik nagenoeg twee jaar in het Nederlandse leger als dienstplichtig korporaal in een periode van mijn leven die nu niet zo gelukkig was allemaal. Je  onttrekken aan een wet, is geoorloofd, maar de dienstweigeraars dienden maatschappelijk werk te doen en wij zorgden voor de veiligheid van ons land in de tijd dat Rusland een stuk Berlijn beheerste en men de Russische beer voor geen dubbeltje vertrouwde en terecht.
Enige jaren terug was er in Alkmaar een expositie van de groep" Kunst Eyssen". Een beeldend kunstenaar die daar werk exposeerde in de vorm van kogelwerende kleding maakte veel indruk. Met cijfers van gewelddadige steden als Johannesburg, Mexico, Bogota, is het geheel niet verkeerd in kogelwerende kleding te lopen als je overal in de stad wilt zijn. De kunsthistorica die de inleiding hield op de expositie, kwam met een stelling dat in ieder mens geweld huist. Als vredestichter en sociaal bewogen mens kwam het me vreemd over, maar de dagen daarna na veel nadenken moest ik vaststellen dat er een kern van waarheid in zit. De meeste power van de mensen wordt positief gekanaliseerd, maar velen van ons komen wel eens fout terecht met alle gevolgen van dien. En alle oorlogsgeweld valt in de categorie van leger en generaals en het geweld op straat is het domein van de politie. Maar waarom de Guernica? Eerstens om onze generatie bewust te laten worden dat oorlogen en wereldoorlogen Europa nimmer meer mogen treffen en dan heb ik het nog niets eens over de Shoa. Alhoewel ik al diverse Picasso boeken heb met afbeeldingen van bovengenoemd schilderij, stuitte ik in de boekhandel op een fraai uitgegeven werk van dit schilderij en aanvankelijk dacht ik met een kinderboek te maken te hebben en mijn echtgenote ziet het ook zo, maar het boek geeft een chronologische opbouw van het schilderij door Picasso.
In 2004 was ik met de studentenvereniging Kunst en Kitsch in Madrid. Ik had me voor deze reis aanvankelijk niet opgegeven vanwege beperkte financiën, maar er werd toch nog een gaatje gevonden en ik kon meevliegen naar Madrid. Als stad viel Madrid me tegen, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door het Prado en door het Reine Sofia Museum waar dit werk van Picasso hangt, in een sobere setting, maar daarom des te indrukwekkender. Op de beide flappen van de grote afbeelding van de Guernica : 40 x 100 cm in dat gekochte boek staan de volgende grijpende teksten :
"Op 4 juni 1937 besluit Picasso de laatste hand aan het schilderij te leggen. Guernica kan nu voor de ogen van de gehele wereld beginnen en de gehele wereld ziet het : mensen en dieren opgesloten in een huis dat gebombardeerd wordt".
In 1938 staat het op de wereldtentoonstelling in  Parijs, in het Spaanse paviljoen, niet ver van de Eiffeltoren, niet ver van dat Nazi Duitsland. Als een Duitse officier vraagt, wijzend op het schilderij of hij dat gemaakt heeft, zegt Picasso droogjes " Nee, dat was u"
Dat is dramatiek, dat was de reden dat ik dat fraaie boek niet kon laten liggen.
Ondanks alle getoonde ellende hierboven, blijf geloven in het goede van de mens, geniet, leef, wees creatief en een prettig medemens
Kunstboeken, lezingen, essays, rondleidingen etc. j.j.jong@quicknet.nl
drs jij artes admirans

300e column nog eenmaal Tjeerd Bottema

Tjeerd Bottema in het juiste perspectief

column nr. 300 dd. 3 december 2013

Vanaf 2008 loopt deze serie. Steeds op gratis websites bij come2me.nl, bij jenda en nu dus op blogger. Met enige moeite terug te halen, maar als websites gratis beginnen en dan vervolgens geld uit je zak gaan kloppen, is een passend beeld in onze consumptiemaatschappij, waar alles meer en meer om geld gaat draaien. Maar het gaat om columns over kunst om de lezers deelgenoot te maken van de meerwaarde van kunst, van de way of life, van het zien van andere dingen dan de alledaagse, waarin we vaak helemaal opgaan en geen oog en oor meer hebben voor een heleboel andere zaken die ons leven kleur geven en veraangenamen.
Tjeerd Bottema heeft ons bijzondere interessante dingen nagelaten. Het logo van de R.V.S, de vrouw en de man met bolhoed onder een paraplu. Die afbeelding hoef ik U niet te laten zien,. Ook niet een ontwerp voor Sluis ochtendvoer, want eerlijk gezegd is me niet bekend of het ontwerp door Sluis is gebruikt..

Dit is een knap stukje werk wat u hierboven ziet. Er staat niet bij vermeld of het nu geschilderd of getekend is, maar het zal geschilderd zijn. Bottema was uiterst getalenteerd en heeft van zijn noeste arbeid kunnen leven. Verder vindt u nog enige voorbeelden van knap tekenwerk en dan heeft u een beter inzicht van het werk van deze Friese meester. De vorige editie die het liet bij zijn Prix de Rome geeft een veel te eenzijdig beeld van zijn werk, vandaar dat deze tweede column meer een totaalbeeld geeft. Als u zelf werk van hem bent tegengekomen in schoolboeken of anderzijds, reageer zodat Tjeerd Bottema op de juiste wijze als beeldend kunstenaar wordt herinnerd.
Geniet van de schone kunsten, wees creatief, leef, houdt goede moed ook als het tegenzit en wees een prettig medemens.
Kunstboeken, literatuur, lezingen, rondleidingen, essays, etc. j.j.jong@quicknet.nl
Een bod van € 250- op een Bomans verzameling is van de hand gewezen, u mag bieden vanaf € 750.-
drs jjj, artes admirans.